Blog van Fred

Gevoel in woorden gevat

Geplaatst door op 7-11-2014 in Blog | 0 comments

Adri Westmaas begon al jong met schrijven. Het begon met dagboeken, waarna voor haar het schrijven een manier werd om bewuste zaken meer ‘in het licht te zetten’. In 2010 heeft zij de training ‘Luisteren naar je pen©’ van Christine de  Vries afgerond,  en sindsdien geeft zij schrijfworkshops over diverse onderwerpen en voor diverse doelgroepen, waaronder het Inloophuis. Deze keer is Adri onze gastblogger.   Zomaar een kaartje uit één van de kaartensets die ik heb: aandachtkaarten, inzichtkaarten, inspiratiekaarten, levenskunst. Ik leg het kaartje voor mij neer en begin klakkeloos te schrijven. Althans zo lijkt het. Het kaartje geeft mij een richting om op deze lege bladzijde de woorden uit mijn pen te laten vloeien. Waarover zou ik anders kunnen schrijven. Met alleen maar een lege bladzijde schieten de gedachten door mijn hoofd en is niets goed genoeg. Nu ligt er een kaartje en dat bepaalt mijn richting. Ik geef mezelf de opdracht een hele bladzijde vol te schrijven. Soms stokt mijn pen. Ik merk dat ik in mijn hoofd ga zitten, ga malen. Nee, terug. Terug naar het kaartje, wat voel ik, welke beelden schieten door mijn hoofd. Ik schrijf snel verder om de beelden te pakken en erover te schrijven. Het hoeft niet te kloppen. Het hoeft niet mooi te zijn, het is mijn gevoel, het zijn mijn woorden en dat is alles dat telt. Ook voor een bezoeker van het Inloophuis was dat het geval. In één keer vloeide het zomaar haar pen uit. Haar gevoel in woorden gevat, net nadat ze de diagnose kanker te horen had gekregen. Plotsklaps staat de wereld stil en komen wolken aangedreven, gevuld met angst en onzekerheid voor mijn toekomst, voor mijn leven Een ziekte sluimerde diep in mij met wortels en takken vol venijn maar ik knok met een vast vertrouwen om ooit weer gezond te kunnen zijn. Eerst zal ik lichamelijk strijden met passie, overtuiging en met vuur Ik hou stand met een doel voor ogen elke seconde, minuut en uur maar ook zoek ik naar mogelijkheden diep in mezelf in mijn diepste bron waar ik steeds maar weer kan tanken Bij mijn eigen innerlijke zon Het geeft me gedachten die me sterken, het biedt mij de uitkomst op een vraag. Het laat me weten dat ik de overwinning buiten en in mezelf mee draag, want ik ben sterker dan ik vermoedde, ik ben moediger dan ik dacht, ik besef dat mijn hele wezen klaar staat met de benodigde kracht. Gedicht van M.   Adri Westmaas...

Lees meer

Gastblog: Jongere neemt heft in eigen hand

Geplaatst door op 22-9-2014 in Blog | 0 comments

Afgelopen week sluit ik aan bij een avond in onze regiobibliotheek waar de film Precious wordt vertoond. Het is de week van de alfabetisering en ik hoor hoe er nog onwaarschijnlijk grote aantallen laaggeletterden zijn in onze samenleving. Na een inleiding op de film door de Stichting Lezen & Schrijven, ben ik de volgende bijna twee uur aan het beeldscherm gekluisterd. De 16-jarige Precious, geboren in de keiharde wijk Harlem/New York en voor de tweede keer zwanger, besluit door te zetten. Ze stapt over van een gewone middelbare school waar ze afgerekend wordt op haar nieuwe zwangerschap, naar een ‘alternatieve’ school. Ze heeft geen idee hoe je dit woord spelt/schrijft of uitlegt, ze is analfabeet. Haar nieuwe taaldocente gelooft al snel in haar talenten en mogelijkheden ook omdat ze nu eenmaal een goed IQ heeft. De schoolmaatschappelijk werker krijgt na wat mislukte pogingen uiteindelijk haar levensverhaal boven tafel. Vertrouwen groeit en Precious opent zich en gaat zeggen wat haar over thuis allemaal dwarszit. Het resulteert al gauw in hulp en steun bij school- en andere praktische zaken als een betere woonplek en kinderopvang. De eerste voorwaarden tot een beter leven worden in het eerste semester al gerealiseerd. Wat allengs helder wordt in deze film is dat deze jonge meid het vermogen heeft om zichzelf door andere ogen te gaan zien. Haar ambities dwars door tegenslag heen te komen waar ze komen wil, een middelbare schoolopleiding, diploma’s ook van een beroepsopleiding met als doel betaald werk voert ze uit. Samen met anderen die in haar geloven en haar steunen. In het Inloophuis bieden we jongeren die zelf of thuis met kanker te maken hebben een plek waar lotgenootschap centraal staat. Dit doen we door middel van luisteren naar elkaar, je verhaal doen, ondersteunen, bevestigen en telkens opnieuw je eigen kracht vinden en aanboren. Voor deze jongeren startte ook deze maand het nieuwe schooljaar of opleiding weer. “Wat ga ik vertellen in mijn klas over mijn ziekte?” “Hoe presenteer ik me met minder of soms helemaal geen energie?” “Mijn uiterlijk is veranderd, hoe reageren mijn nieuwe klasgenoten daarop?” Deze vragen stonden onder andere centraal op de laatste jongerenavond. Antwoorden volgen als: “Zou je bij dit volwassen onderwijs vooraf over zulke vragen in moeten zitten? Juist bij een beroepsopleiding als deze spreekt het voor zich dat er bij voorbaat invoelend vermogen zal zijn in reacties van medestudenten.” “Voor extra rust kun je zorgen door je mentor vooraf te vragen naar een speciale plek in het gebouw om tussen lessen door extra te rusten.” “Zou je een korte groepsuitleg kunnen geven aan je mentor en klasgenoten waardoor iedereen geïnformeerd is en gelijk vragen kan stellen?” Er wordt weer geweldig meegedacht en deze inspirerende tips vliegen over tafel. Met een in mijn ogen indrukwekkende (impliciete) slotconclusie eindigt voor mij naast de avond in de bieb ook deze avond …, “Jij bepaalt en regisseert jouw eigen leven.” “Het gaat om de acties die ik neem om mijn doel te bereiken, oftewel je neemt je jonge leven in eigen hand.” Met voelbare en herwonnen energie gaat iedereen huiswaarts.   Annet Werkgroep KKJ september...

Lees meer

Gastblog: Staaltje Levenskunst

Geplaatst door op 28-8-2014 in Blog | 0 comments

Fietsen, wandelen, zwemmen, strand, zon en zee – in deze sferen bracht ik de afgelopen weken door. Op een best wel supersonische vouwfiets maar met  een wat roestige ketting reed ik op een heel warme dag langs de fietsenspeciaalzaak van de kustplaats waar ik vertoefde. Alle voelbare weerstand tijdens het trappen moest eruit. Dus ik stopte en vroeg om smeerolie aan de man die aan een ijsje likkend buiten op de stoep met een collega praatte. Bij 28 graden kunnen die fietsen je gestolen worden… zo’n sfeer hing er in die straat. En geef ze eens ongelijk. Met de fietsenzaakeigenaar met ijs raakte ik eigenlijk gelijk al aan de praat… ook omdat ik aangetrokken werd door de beenprothese die hij droeg, duidelijk zichtbaar vanonder zijn zomerse bermuda. Een technisch hoogstandje zo te zien en een meer dan vernuftig object naast alle techniek van fietsen, scooters en dergelijke die mij een stuk minder interesseerde. Als oncologisch kinderverpleegkundige in een academisch ziekenhuis had ik wel wat meegemaakt. Keek dan ook niet op toen hij antwoordde op mijn vraag ongeluk of kanker, “tja…, de beenbreuk als 8-jarig jochie bleek een neuroblastoom te zijn”. Of het de gewoonste zaak van de wereld was droeg hij zijn prothese, open en bloot op deze subtropische dag. Deze jonge vent had als kind kanker gehad, overleefd, al langere tijd eigenaar van deze fietsenzaak, nu 40 en vertelde volop over zijn plannen. Vol inspiratie fietste ik na de smeerbeurt weg, na de hele crew op meer ijs getrakteerd te hebben. Nog krijg ik deze krachtpatser niet uit mijn hoofd. Als kind aan de chemo, van huis uit alle polibezoeken, de hele rataplan doorstaan, opgroeien tijdens alle bijwerkingen, een beroepsopleiding volgen, ga er maar aanstaan. Net als tijdens de jongerenavonden in het Inloophuis werd mij weer een inspirerend staaltje levenskunst geboden. Annet, werkgroep Kids, KANJERS!, Jongeren augustus 2014...

Lees meer

Gastblog: Vakantietijd

Geplaatst door op 6-8-2014 in Blog | 0 comments

Wat als je als jongere thuis met kanker te maken hebt? Eén van je ouders – je moeder – ziek is en jij de komende tijd haar vaste mantelzorger bent. Wat gaat er door je heen als je broer overleden is en jij op jezelf wil gaan wonen en alle voorbereidingen treft in deze vakantie? Wat als je vader is overleden en je voor het eerst weer als gezin erop uit zou willen gaan? Hoeveel kracht schuilt er in je als je aan je eerste vakantiebaantje wilt beginnen en je verhalen alleen aan je vader kwijt kunt omdat je moeder er niet meer is. Je bent 22 en jouw Hodgkin is onder controle maar de bijwerkingen van de chemo regeren nog steeds jouw leven en mogelijkheden. Deze jongeren komen samen in het Inloophuis, wisselen ervaringen uit, steunen elkaar, lachen wat af. Ook zonder thema bracht de laatste jongerenavond in juli grote hilariteit teweeg want we speelden (idee van de jongeren) verstoppertje, met zoveel ontlading in alle lachbuien. Gastblog, augustus 2014, geschreven vanuit de werkgroep Kids, KANJERS! en...

Lees meer

Ik doe mee met het darmkankeronderzoek

Geplaatst door op 29-1-2014 in Blog | 0 comments

Vorige week is het landelijk darmkankeronderzoek van start gegaan. De komende jaren wordt dit onderzoek geleidelijk ingevoerd en uiteindelijk krijgen alle mannen en vrouwen tussen 55 en 75 jaar elke twee jaar een uitnodiging voor een ontlastingstest. Meedoen gebeurt op vrijwillige basis en is gratis. Vanaf 13 januari 2014 ontvangt de eerste groep mensen een brief als vooraankondiging. Twee weken daarna volgt een paarse envelop met daarin de ontlastingstest, een gebruiksaanwijzing en een informatiefolder. In totaal krijgen dit jaar 875.000 mensen een oproep. Uit onderzoek is gebleken dat dit onderzoek jaarlijks 1.400 tot 2.400 levens kan redden. Afhankelijk van het aantal deelnemers. Wel zijn er risico’s verbonden aan een eventueel vervolgonderzoek, omdat er daardoor darmperforaties kunnen ontstaan. En in een enkel geval kan men aan die gevolgen zelfs overlijden. Hoewel de kosten hoog zijn – uiteindelijk € 100 miljoen per jaar – zijn de baten (los van het geredde aantal levens) veel hoger. Veel dure ingrepen die later nodig zouden zijn, worden zo immers voorkomen. Je verwacht dat iedereen dit onderzoek met enthousiasme verwelkomt. Maar dat is niet zo. Al bij de aankondiging waren er op Nieuwsuur relativerende geluiden te horen, vooral vanwege de mogelijke risico’s. En ook in de kranten stonden diverse reacties (pro en contra). Op maandag 20 januari stond er bijvoorbeeld in de Volkskrant een reactie van een gepensioneerde huisarts. Hij raadde iedereen aan voor zichzelf een goede afweging te maken, omdat de kans dat je darmkanker zou krijgen veel kleiner is dan de kans om aan een andere oorzaak dood te gaan. Op zich een waarheid als een koe. Maar als je zo gaat redeneren, kan je net zo goed met allerlei zaken stoppen. Dan moeten we stoppen met het vaccineren van kinderen, want de meest kinderen zullen die ziektes niet krijgen. Of iets heel anders: het extra beveiligen van wegen (waar veel geld aan uitgegeven wordt om jaarlijks enkele honderden levens te redden) is niet zinvol. De meeste mensen overlijden immers niet in het verkeer? Natuurlijk moet iedereen voor zichzelf de afweging maken. En als je weet dat je stoelgang niet altijd gemakkelijk is, dan is er alle reden om mee te doen. Wat nog sterker geldt voor diegenen bij wie in de familie erfelijke darmkanker voorkomt. Maar los daarvan: ook als je geen problemen met je darmen hebt, is het verstandig om aan dit onderzoek mee te doen. Als je er vroeg bij bent is darmkanker goed te behandelen (de meeste poliepen doen er vele jaren over om uit te groeien tot een grote tumor). Ik zelf zal in ieder geval mee doen. En ook vanuit de patiëntenorganisaties geven wij dit positieve advies. Meer over dit bevolkingsonderzoek kunt u vinden op...

Lees meer

Haarverlies tijdens chemokuren minder nodig dan gedacht

Geplaatst door op 2-1-2014 in Blog | 0 comments

24-09-2013:: Haarverlies is een van de ingrijpende bijwerkingen van chemotherapie. Het zou dus mooi zijn als je dit kan voorkomen. Met die gedachte in zijn hoofd ging internist-oncoloog dr. Wim Breed van het Catharina ziekenhuis meer dan 10 jaar geleden aan de slag om de hoofdhuidkoeling die tijdens de chemobehandelingen hier en daar werd toegepast, landelijk te promoten. Na zijn pensionering zette hij zich in om deze aanpak in veel ziekenhuizen gerealiseerd te krijgen. En daarnaast: om wetenschappelijk onderzoek naar deze methode van de grond te krijgen. Hoewel steeds meer ziekenhuizen deze aanpak mogelijk maken, bleef er de nodige scepsis over de mogelijkheden en resultaten. En de bekendheid met deze aanpak bij de patiënten bleef een probleem. En als je er niets over weet, kan je er ook niet naar vragen. Driekwart van de ziekenhuizen heeft een koelapparaat, maar dat blijft vaak ongebruikt. Afgelopen donderdag was het eindelijk zover: gezondheidswetenschapper Corina van den Hurk promoveerde op dit onderwerp. Haar belangrijkste conclusie was: bij de helft van alle kankerpatiënten die een chemokuur krijgt, hoeft het haar niet uit te vallen. De koeling brengt de kankerbehandeling niet in gevaar en scheelt ook nog in de kosten. Haaruitval kan echter niet altijd met koeling worden voorkomen. Het effect van de koeling blijkt afhankelijk van het soort chemo en de snelheid waarmee de medicatie wordt toegediend. Duidelijk is dat artsen en verpleegkundigen niet goed op de hoogte zijn van de voordelen en dat veel patiënten de methode niet kennen. Hopelijk brengt deze studie hier verbetering in. Wilt u weten welke ziekenhuizen deze apparatuur in huis hebben? Kijk dan op de site van het Integraal Kankercentrum Zuid. Dan kunt u er zelf in uw ziekenhuis naar vragen. Verder staat op deze site veel meer informatie over deze methode. Of kijk op de site van de stichting ‘Geef haar een kans’....

Lees meer

Protonentherapie nu ook al mogelijk

Geplaatst door op 22-8-2013 in Blog | 0 comments

22-08-2013:: Vier Nederlandse behandelcentra krijgen een vergunning om protonentherapie aan te bieden. In onze regio komt zo’n centrum tot stand door de samenwerking tussen het Erasmus MC, het LUMC en de TU Delft. Waarschijnlijk komt het behandelcentrum in het zuiden van Delft. Hiermee wordt eindelijk een oude wens – al jaren gesteund door de patiëntenorganisaties – gerealiseerd. Bij protonentherapie worden tumoren bestraald door protonen. Deze deeltjes hebben veel energie die vrijwel geheel op de plaats van de tumor wordt afgegeven. Dit betekent dat de straling veel preciezer kan worden ingezet en dat het gezonde weefsel (incl. hart en longen) minder schade oploopt. Daardoor is ook een hogere straling mogelijk. Deze therapie wordt vooral toegepast bij behandelingen waarbij de kans op bijwerkingen groot is. Bijvoorbeeld in het hoofd/halsgebied en voor een beperkte groep patiënten met borstkanker. Het aanbieden van protonentherapie is kostbaar. Het bouwen van de benodigde versneller is duur, omdat een bunker gebouwd moet worden met heel dikke muren. Het zal daarom wel tot 2016 of 2017 duren voordat het zover is. Teleurstellend? In zekere zin wel, maar dat wil niet zeggen dat er nu geen mogelijkheden zijn. In België een Duitsland wordt deze therapie wel aangeboden en sinds 2009 zit deze therapie in ons basispakket. Een gegeven waar weinig bekendheid aan is gegeven. Het is dus zeker de moeite waard met de behandelende arts te bespreken of protonentherapie een overweging is. Nu deze beslissing is genomen, hoop ik dat het een stimulans zal zijn om het samenwerkingsverband op het gebied van de radiotherapie in onze regio verder uit te bouwen (binnen de RC West, met dan ook de Reinier de Graafgroep erbij). Deze opmerking is relevant omdat door de voorgenomen fusies tussen Bronovo/MCH en HagaZiekenhuis/Reinier de Graafgroep het gevaar groot is dat dit samenwerkingverband wordt beëindigd. En er dus twee radiotherapiecentra komen. Een ontwikkeling die niet in het belang van de patiënt is. Die heeft baat bij meer specialisatie. En daar is samenwerking voor...

Lees meer

Mindfulness vaker ingezet ter ondersteuning van kankerpatiënten

Geplaatst door op 11-7-2013 in Blog | 0 comments

11-07-2013:: Trainingen mindfulness bestaan allang, maar steeds vaker maken kankerpatiënten hier gebruik van als ondersteuning bij hun ziekteproces. Verschillende ziekenhuizen bieden deze trainingen aan, zoals UMC Radboud. Ook Inloophuizen hebben mindfulness steeds vaker bij hun aanbod staan. Wat is mindfulness? Mindfulness, ook wel aandachttraining genoemd, is een bewustzijnsvorm waarbij iemand observeert wat er gebeurt in zijn lichaam en geest in het hier en nu. Zonder onmiddellijk te oordelen of te handelen. De kracht van mindfulness schuilt in het doelbewust je aandacht ergens op richten en daar bewust bij te blijven. En door waar te nemen zonder direct te oordelen. Hierdoor kan er ruimte ontstaan om op een andere – meer accepterende – manier om te gaan met het leven van alle dag. Met lichamelijk leed, gevoelens en gedachten. Je leert als het ware om naar iets te kijken en dan te beslissen of je er wat mee wilt doen. De training duurt meestal 8 weken. Elke bijeenkomst bestaat uit een stukje theorie, gevolgd door oefeningen als zitmeditatie en een bodyscan. Gedurende die periode oefenen de deelnemers ook intensief thuis. Het is niet vreemd dat mindfulness nu ook aan kankerpatiënten wordt aangeboden. Kanker verandert je leven ingrijpend. Gevoelens van angst, depressie en andere psychische klachten komen vaak voor. Zowel bij patiënten als hun naasten. Als deze gevoelens worden onderdrukt, heeft dat meestal een negatief effect. Dat is dan ook de reden om deze trainingen aan te bieden. Bijzonder is dat deze training zich ook richt op partners, omdat zij meestal een centrale rol in het ziekteproces hebben en vaak amper aan zichzelf toekomen. Leren ontspannen is natuurlijk voor iedereen goed. Hoeveel te meer geldt dat dus voor kankerpatiënten. Onderzoek heeft aangetoond dat deelname aan een training mindfulness niet alleen leidt tot minder stress en pijn, maar ook zorgt voor een lagere bloeddruk. Daarom is deelname aan een dergelijke training een aanrader. Ook in Inloophuis Haaglanden kunt u dit najaar deze training volgen. Op maandag 9 september (van 13.30 tot 15.00) is er een informatiebijeenkomst.Op deze website staat onder Activiteiten meer...

Lees meer

Hoop of valse hoop?

Geplaatst door op 24-6-2013 in Blog | 0 comments

24-06-2013:: Over 20 jaar is bijna alle kanker, dat wil zeggen 90 procent, teruggebracht tot een chronische ziekte. Op 17 juni kwam Anthony van Leeuwenhoekziekenhuis (AvL) met dit bericht naar buiten en het stond breeduit in de media.Een hoopvol bericht. Als het waar is. Nu is het AvL een gerenommeerd ziekenhuis dus daar hoef je toch geen vraagtekens bij te zetten? Toch doe ik dat wel. De aap kwam snel uit de mouw. Wat bleek? Het AvL wil een inzamelingsactie om vijf miljoen euro bijeen te halen om de noodzakelijke databank voor verder onderzoek op te zetten. Dat plaatst het bericht wel even in een ander daglicht!Natuurlijk moet die databank er komen en doet het AvL veel en goed onderzoek. Maar het wordt tricky als de geesten daarvoor rijp moeten worden gemaakt met een slogan die meer op valse hoop, dan op de realiteit is gestoeld.De AvL staat daar overigens niet alleen in. Ook de Alpe d’HuZes hanteert een dergelijke leus (over 10 jaar alle kanker de wereld uit) om mensen – ook letterlijk- in beweging te krijgen. En het slaat aan. Maar wel met een valse belofte.Begrijp mij goed: ik heb bewondering voor wat zij tot stand hebben gebracht, maar de belofte klopt niet. En dat geldt ook voor het AvL. Dat is een wetenschappelijk instituut dat extra voorzichtig moet zijn met wat het beweert.Ben ik te pessimistisch? Ik denk het niet. Wat zijn de feiten? Op dit moment overleeft ongeveer 55 procent van alle kankerpatiënten. En dit percentage stijgt elk jaar met ongeveer een half procent. Bij ‘ongewijzigd beleid’ zou dit percentage dus over 20 jaar op 65 kunnen liggen. En als dat proces door de meer gerichte persoonlijke aanpak versneld kan worden met een factor twee, dan komen wij op 75 procent.Dat lijkt mij al een enorm mooi resultaat. Een grote vooruitgang. Deze cijfers geven aan dat Hans Clevers (voorzitter van de KNAW) gelijk had toen hij in de uitzending van Nieuwsuur vertelde dat een vooruitgang naar 75 procent al heel mooi zou zijn. Aan berichten waaruit de kankerpatiënten hoop kunnen putten, hebben wij nooit genoeg. Maar het moet niet om valse hoop gaan. Kankerpatiënten hebben recht op een reële voorlichting. En ook acties om geld te verzamelen mogen niet gebaseerd zijn op onhaalbare ambities. Of op suggesties van valse...

Lees meer

CT-scans verhogen kans op kanker

Geplaatst door op 2-6-2013 in Blog | 0 comments

02-06-2013:: ‘CT-scans verhogen kans op kanker’, kopte de Volkskrant vorige week. Het artikel ging over de kans op het krijgen van kanker bij kinderen. Uit een studie van een Australische onderzoeksgroep bleek dat het maken van CT-scans op jonge leeftijd de kans op kanker in je latere leven verhoogt met 24 procent. Dat CT-scans de kans op kanker verhoogt, is niet nieuw. De straling van een CT-scan komt overeen met die van 200 röntgenfoto’s. En röntgenstraling kan het DNA beschadigen. Zeker als het in zo grote mate wordt ondergaan. Vooral de hersenen en de weefsels die bloed vormen, zijn daarvoor gevoelig. Het maken van CT-scans is vaak wel nuttig, omdat daarmee (de omvang van) tumoren goed in beeld kan worden gebracht. Maar dat daar nadelen aan verbonden zijn is minder bekend. Ik besteed aandacht aan dit onderwerp omdat wij zo nu en dan horen dat patiënten graag willen dat er regelmatig een CT-scan wordt gemaakt. Tenminste een keer per jaar. Als daar dan niets op te zien is, zijn zij weer gerustgesteld. Gezien het bovenstaande is dit dus niet goed voor hun gezondheid. Een scan moet alleen gemaakt worden als daar een duidelijke reden voor is. Bijvoorbeeld als er aanwijzingen zijn voor de aanwezigheid van tumoren of in een later stadium voor een mogelijke groei daarvan. Een CT-scan maakt dit goed zichtbaar. Dit betekent wel dat de artsen goed moeten uitleggen hoe een en ander in elkaar zit. Als je kanker hebt gehad, dan heb je dus al een verhoogde kans op tumoren. Voorzichtigheid is dan geraden. Maar ook moeten zij duidelijk maken dat zij zeker een scan zullen laten maken als daar aanleiding voor is. Trouwens, ook om andere redenen moeten wij niet teveel scans willen laten maken. Het maken van een scan is duur en het onnodig maken ervan veroorzaakt overbodige uitgaven. Geld dat beter kan worden besteed om onze gezondheid te verbeteren. Bijvoorbeeld voor de inzet van dure geneesmiddelen. Of: om de zorgkosten te...

Lees meer