Interviews

Sponsor Sophia voor haar 23ste Vierdaagse en steun het Inloophuis

Geplaatst door op 9-5-2012 in Interview | 0 comments

Sponsor Sophia voor haar 23ste Vierdaagse en steun het Inloophuis

Om 03.45 uur je bed uit, om 04.45 uur in de trein en om 05.15 uur beginnen met een wandeling van veertig kilometer. Vier dagen achter elkaar. Dit is niet een discipline die voor iedereen is weggelegd. Wel voor onze bezoekster Sophia Kronenburg, die 63 zal zijn wanneer zij dit jaar van 17 t/m 20 juli de Nijmeegse Vierdaagse voor de 23stekeer loopt. Sophia doet dit niet alleen voor zichzelf, maar ook voor het Inloophuis. Hiervoor heeft ze, zoals eerder aangekondigd, een speciale sponsorpagina voor het Inloophuis op de website van de Vierdaagse. Sophia is altijd al een sportvrouw geweest. Vroeger was zij een fanatiek wielrenster bij R.W.V. de Spaartaan in Rijswijk, maar na een mislukte operatie aan haar nek is ze met een buurvrouw gaan wandelen. De afstanden werden steeds langer en er moest een doel komen. Toen kwam in 1989 het idee om de Vierdaagse te lopen. Sindsdien heeft Sophia geen jaar gemist, zelfs niet vorig jaar, toen ze een paar maanden voor de Vierdaagse aan haar voet werd geopereerd. Zij verbleef in het Linge Hotel in Elst, en later werd dat de caravan, samen met haar man. In de jaren na zijn overlijden is Sophia teruggekeerd naar het Linge Hotel.  Lange training Vier dagen veertig kilometer lopen doe je niet zomaar. Daar gaat een lange training aan vooraf. Daarom zie je deze tijd van het jaar overal enthousiaste wandelaars. Via wandelverenigingen trekken zij er zaterdag of zondag op uit, met de wandelroute in de hand en de rugzak op. Minstens één wandeling van 25-35 kilometer per week is een gebruikelijke voorbereiding voor de wandeling der wandelingen.   Trots laat Sophia haar medailles zien. Naast de grote collectie medailles heeft zij ook een collectie wandelboekjes. Zij wandelt zo’n 1100 kilometer per jaar, en de teller staan nu op bijna 27.000 kilometer! Ieder weekend gaat ze samen met vrienden naar een startpunt ergens in Nederland voor een wandeling uitgezet door de KNLBO, of in Den Haag bij de wandelvereniging SDS. Na een gezamenlijk kopje koffie gaan ze ieder hun eigen afstand wandelen. Voor Sophia is dat 25 tot 35 kilometer per keer. Op woensdag is Sophia vaak te vinden bij de Waterthor op de Thorbeckelaan, vertrekpunt voor een wandeling van nog eens een kilometer of tien.   Gladiolen Maar hoe is het als je, na al die voorbereidingen, eindelijk in Nijmegen deelneemt aan het grootste wandelevenement ter wereld? “De eerste keer wist ik niet wat mij te wachten stond. Al die mensen die je onderweg aanmoedigen, de mensen die je onderweg ontmoet, de gladiolen die je tien kilometer voor de finish in handen krijgt… Toen ik er 23 jaar geleden mee begon, waren er 30.000 deelnemers – ik heb het met het jaar zien groeien. Ieder jaar kom ik bekenden tegen van voorafgaande jaren – het is een grote, groeiende groep vrienden.” Voor 2012 is de inschrijvingsperiode met bijna 50.000 aanmeldingen net gesloten, en zullen er 5000 mensen worden uitgeloot. VIP behandeling Inmiddels kent Sophia de ‘ins en outs’ van het evenement. Zo schrijft zij zich ieder jaar in voor een VIP behandeling waardoor zij 10 km voor de eindstreep kan genieten van een massage en een goede maaltijd. Als haar gevraagd wordt naar hoogte- en dieptepunten door de jaren heen, staat haar 20steVierdaagse nog vers in haar...

Lees meer

ZO!

Geplaatst door op 17-2-2010 in Interview | 0 comments

ZO!

Er zijn culinaire magazines omdat iedereen eet. Er zijn modebladen omdatiedereen kleren aan heeft. Merkwaardig dat er pas nu, naast de jaarlijkse Pink Ribbon-glossyspecifiek over borstkanker, een tijdschrift over kanker is verschenen. Het blad‘ZO!,voor wie geraakt is door kanker’ werd afgelopen week, op Wereld KankerDag gelanceerd en is van plan een kwartaalblad te worden. Dat zou zo maarkunnen lukken. Het blad is gemaakt door ervaringsdeskundigen, ook op het gebiedvan bladenmaken: moderne shoppingfotografie, helder gegroepeerde informatie,beeld-tekst ritme, vrouwen die hun lichaam laten zien, betrokken columns. En,misschien wel het geheim van het blad: geen Bekende Nederlanders, hoe tragischhet ook allemaal is voor Sylvie van der Vaart, hoe geweldig Maarten van derWeijden ook goud veroverde. ZO!staat boordevol onbekende mensen, en door al die gewone buurvrouwen enbuurmannen komt de problematiek op een herkenbare manier je straat en je huisbinnen. Bovendien is ZO!mooi vormgegeven, met op tijd ruimte voor een gedicht en veel ruimte voor eenlang, onderhoudend hei-interview. Karin Kuiper, de weduwe van schrijver KarelGlastra van Loon: ‘Er viel spontaan een fles op het hoofd van mijn nieuwevriend: een teken van Karel’. Het cliché ‘Ze leefden nog lang engelukkig’ wordt met relativering boven een verhaal gezet. Flory Hartogkreeg een zwaar radioactieve jodiumslok. Ze e-mailt: ‘Geef ik al licht inhet donker?’ Tumorhumor, zoals de maaksters zelf zeggen. Recensie van bladendokter Rob van Vuure voor zijn column in de Volkskrant11 februari...

Lees meer

Deze cursus biedt concrete maatregelen

Geplaatst door op 7-7-2009 in Interview | 0 comments

Onderstaand interview met Leonie van der Zwan stond op vrijdag 1 mei gepubliceerd in het Algemeen Dagblad. De cursus wordt regelmatig opnieuw aangeboden in het Inloophuis. U kunt uw naam laten noteren als u hier belangstelling voor heeft.   CURSUS VOOR VERMOEIDE EX-KANKERPATIËNTEN Veel mensen die zijn genezen van kanker hebben last van chronische vermoeidheid. Psycholoog Leonie van der Zwan start deze maand met een cursus in het Inloophuis Haaglanden. Vijf vragen aan Van der Zwan. 1. Hoeveel ex-kankerpatiënten hebben last van chronische vermoeidheid? “Een jaar na de genezing heeft 40 procent nog steeds last van vermoeidheid. En na drie à vier jaar is een kwart nog chronisch vermoeid. Het gaat om behoorlijk wat mensen dus.” 2. Hebben de ziekte en de behandeling nog zo lang effect? “De kanker zelf en de therapie zijn wel in eerste instantie de oorzaken van vermoeidheid, maar daarna spelen andere factoren een rol, instandhoudende factoren. Voorbeelden daarvan zijn een verkeerd slaap- en waakritme of het onderschatten van de manier waarop iemand de ziekte, een ingrijpende gebeurtenis, heeft verwerkt. Daarnaast speelt de angst voor terugkeer van kanker een rol. Zeker rondom controles. Dat kost mensen veel energie.” 3. Is er nog een relatie tussen de soort kanker, de behandeling en de vermoeidheid? “Er is veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar kanker en vermoeidheid, maar er bestaat geen verband tussen de soort kanker en de mate van vermoeidheid.” 4. Wat kunnen cursisten doen om zich weer fit te voelen? “We horen vaak dat mensen ’s middags ook slapen. Ze worden in de ochtend, ook na een goede nachtrust, moe wakker en denken dat met een dutje overdag te compenseren. Maar eigenlijk bezorgt iemand zichzelf continu een jetlag. Voor deze mensen kunnen we bijvoorbeeld een heel strak slaap- en waakritme voorschrijven, afhankelijk van iemands activiteiten. Dus de cursus biedt concrete maatregelen.” 5. En met dat soort maatregelen komt iedereen van de vermoeidheid af? “In het gunstigste geval wel. Of het wordt minder. In het minst gunstige geval kunnen mensen wel een stuk beter met hun vermoeidheid...

Lees meer

Eerst naar de dood en dan weer leven

Geplaatst door op 17-11-2008 in Interview | 0 comments

’Ik werk niet meer, ik duik niet meer. Eigenlijk doe ik niets meer wat ik vroeger nog wel deed,’ constateert Joke Davenne (40). De afgelopen jaren kreeg ze klap na klap. Ze overwon borstkanker, maar kreeg 6 jaar later longkanker. Joke Davenne kon na longkanker haar hart uitstorten bij Inloophuis Haaglanden. Daar heeft ze een lotgenotengroep opgericht.   Nu, 2 jaar na haar laatste behandeling, gaat het weer beter met Joke. Ze heeft een lotgenotengroep voor (ex-)longkankerpatiënten opgericht in Inloophuis Haaglanden aan de Mexicosingel in Wateringse Veld. Ik geloofde het nietNadat Joke, ziekenverzorgster en fervent duikster, 9 jaar geleden was genezen van borstkanker, ging ze verder met haar leven. „Ik ben als een gek gaan duiken. Ik heb 6 jaar ontzettend geknald en intens genoten.” Na een duikongeluk in april 2006 hoorde Joke dat ze wéér ziek was. „Hoewel de arts meteen aan kanker dacht, geloofde ik het niet. Ik dacht aan duikletsel, een scheurtje in mijn long,” vertelt ze. Opereren had geen zin, want ze had uitzaaiingen in haar lymfeklieren. Ze zou niet meer kunnen genezen.   Joke kreeg vier chemokuren en 32 bestralingen. De behandelingen sloegen zo goed aan, dat ze de keuze kreeg de dosering te verhogen. Er was opeens kans op genezing. „Ik zou te zijner tijd weer kunnen fietsen, daar deed ik het voor.”   Een heftige periode volgde. Ze was door alle bestralingen heel moe en zat tijdelijk in een rolstoel. De behandeling sloeg aan, maar ze werd wel depressief. „Ik was lichamelijk en geestelijk geknakt. Ik kon nog niet blij zijn, genoot niet meer van het leven. Hebben ze van alles aan je versleuteld, en dan word je depressief. Ik dacht: als ik nu niets doe, waar leef ik dan voor?”   Bang om te kwetsen In het inloophuis vond Joke mensen bij wie ze in veiligheid kon vertellen wat haar bezighield. „Je bent niet zo bang om anderen te kwetsen als je met een vreemde praat,” legt ze uit. „Als ik toen met mensen uit mijn omgeving vrijuit praatte over mijn dood en hoe ik dat wilde, begonnen ze te huilen. Dat wil je niet.”   Het inloophuis hielp haar bij het praten over de dood, maar ook met het aanpassen aan haar nieuwe leven. Het herstel duurt lang. „Vroeger had ik een topconditie. Nu is een strandwandeling al zwaar. Ik vergelijk mezelf met een bejaarde, maar menig 70-jarige zwemt me voorbij.”   Ik móest gewoon praten Bij het inloophuis vond ze een luisterend oor. „Ik móest gewoon praten. Het is lastig. Je bent op weg geweest naar de dood en dan moet je weer gaan leven. Ik moest het weer op een rijtje krijgen.”   Sinds ze een lotgenotengroep voor mensen met longkanker is begonnen, praat ze minder en luistert ze meer. „We praten over angsten, onzekerheden en over het weer durven leven. Je kunt ervaringen delen. Ze begrijpen wat je bedoelt, zonder dat je het moet uitleggen. We hebben het over de kwaliteit van leven. We zijn nu zelfs bezig een zwembaduurtje te regelen voor het inloophuis.” Haar rol in de groep lijkt een beetje op haar vroegere werk in de psychiatrie. Daar luisterde ze veel en probeerde ze mensen zichzelf te laten helpen. „Dat is nu mijn doel geworden. Ik probeer mensen ervan te overtuigen dat het niet erg is hulp te zoeken en...

Lees meer

Creatieve vrijwilligersdag

Geplaatst door op 18-12-2007 in Interview | 0 comments

Creatieve vrijwilligersdag

Eens per jaar organiseert het Inloophuis een uitje voor alle vrijwilligers om hen te bedanken voor hun inzet. Dit jaar ging de groep vrijwilligers naar Top Workshops in Maartensdijk Bilthoven. Zaterdag 3 november was het zover: de vrijwilligersdag. Met een kopje koffie en wat lekkers begon de dag in het Inloophuis. De sfeer was meteen al gezellig. Na een welkomstwoord van coördinator Leonie vertrok het gezelschap met een rij auto’s naar de Bilthoven. De tocht er naartoe was al een uitje op zich door de prachtige omgeving vol uitbundige herfstkleuren. Op de bestemming genoot iedereen van een uitgebreide lunch. Tijdens het eten ontstonden geanimeerde gesprekken. Het was prettig voor de vrijwilligers om weer eens in gesprek te raken met collega’s die ze al een tijdje niet hadden gezien of zelfs nog nooit hadden ontmoet! De vrijwilligers konden kiezen uit twee workshops: een hoofd boetseren of speksteen bewerken. Er werd enthousiast geboetseerd, geveild, geschuurd, gepraat en gelachen. De middag vloog voorbij en na afloop werden alle kunstwerken geëxposeerd op de tafel. Er waren mooie, grappige en ontroerende hoofden geboetseerd. Daarnaast stonden abstracte en figuratieve beelden van speksteen, zoals een krokodil, een vis, maar ook een heel mooi symbolisch beeldje. Wat een creatieve talenten waren er deze middag naar boven gekomen! Na nog een drankje en een hapje ging iedereen met de kunstwerken onder de arm weer terug naar...

Lees meer

Beautydag & High Tea

Geplaatst door op 31-10-2007 in Interview | 0 comments

Beautydag & High Tea

Op zaterdag 20 oktober was er een verwendag voor vrouwen die kanker hebben (gehad). We ontmoetten elkaar eerst in de gezellige huiskamer waarna Ine ons mee nam naar de beautyruimte beneden. Daar stonden spiegels en make-up voor ons klaar. Twee vrouwen hadden het geluk opgemaakt en verzorgd te worden en de rest van ons werd hierin begeleid. Na een paar uur zag iedereen eruit als Hollands Next Topmodel en konden we gaan genieten van de zeer uitgebreide en heerlijke High Tea. Alles was zeer goed verzorgd door onze twee gastvrouwen Sylvia en An. We hebben met zn allen een hele leuke middag gehad en gingen met een zeer vol(daan) gevoel naar huis. Onze dank gaat uit naar de schoonheidsspecialistes, het inloophuis en de gastvrouwen en natuurlijk naar de schoonheidskoninginnen. Want zonder hun was deze geslaagde dag niet mogelijk...

Lees meer

Een moment voor jezelf door ‘de kleur van creatieve expressie’

Geplaatst door op 7-7-2007 in Interview | 0 comments

Een moment voor jezelf door ‘de kleur van creatieve expressie’

Door: Nel Hekhuizen Heel graag wil ik mijn kleurrijke ervaring delen, in de hoop dat meer mensen binnenlopen bij de middagen creatieve expressie, waar je bij het Inloophuis aan kunt deelnemen. Nooit gedacht dat ik zou gaan schilderen. Toch de drempel overgegaan en het is een bijzondere belevenis geworden, die mij verrijkte. Onder de enthousiaste en warme begeleiding van Djouke ben ik er achter gekomen dat schilderen behalve ontspanning en plezier, ook enorme kracht geeft. De middag begint met een korte kennismaking met elkaar. Het prettige hierbij is dat je mag delen wat je wilt delen. Alles mag, niets moet. Dit geeft mij een gevoel van ruimte. Na lichte ontspanningsoefeningen die prettig aanvoelen volgt een uitleg van Djouke. Ik kan, vanuit de stilte die ik dan in mij voel, aan de slag. Heel voorzichtig meng ik de kleuren. Door de beweging van het penseel laat ik mijn hart schilderen. Zo ontstaat mijn ‘kleur’ op papier. Op een creatieve manier is er ook lotgenotencontact. We bewonderen elkaars kunstwerk, wisselen gedachten, emoties en gevoelens uit. Alles mag er zijn, maar ook hier is ruimte om te delen wat je wilt delen. Dit voelt goed. Nog even met elkaar in een ontspannen gezellige sfeer iets drinken. Ik ga naar huis met een blij, licht, maar vooral ‘kleurrijk’ gevoel in mijn hart en de tastbare vorm hiervan onder mijn arm. Dit gevoel gun ik iedereen. Meld je...

Lees meer

Interview met coördinator Linda Geers

Geplaatst door op 24-2-2007 in Interview | 0 comments

Interview met coördinator Linda Geers

Linda Geers (29 jaar) is coördinator van het Inloophuis. Zij is twee dagen per week aanwezig en werkt nauw samen met de andere coördinator: Leonie van der Zwan. Wat spreekt jou aan in deze baan?In mijn leven heb ik meerdere malen van heel nabij ervaren hoe intens een ernstige ziekte het leven kan beheersen. Ik heb daarin de rauwe en pijnlijke stukken meegemaakt, maar ook de ontroerend mooie en ontspannen momenten. Door deze ervaringen ben ik me bewust geworden hoe belangrijk een fijne omgeving en oprechte aandacht is voor mensen die in hun leven worden geconfronteerd met ziekte. Ik vind het heel bijzonder om als coördinator bij te kunnen dragen aan het realiseren van een fijne ontmoetingsplek voor mensen die te maken krijgen met kanker. Wat is jouw achtergrond?Ik ben kunstzinnig therapeut. Als kunstzinnig therapeut maak ik veel gebruik van de eigen creativiteit van iemand. Dit is een prachtig middel om bij je eigen kracht te komen en op een actieve manier met je problematiek aan de slag te gaan. Mijn  speciale aandacht gaat daarbij uit naar kinderen en volwassenen die in hun leven te maken krijgen met het verwerken van een verlies.  Op welke dagen ben je in het Inloophuis aanwezig?Ik werk op woensdag en donderdag. En de andere dagen?Op vrijdag werk ik als kunstzinnig therapeut op een school voor kinderen met psychiatrische problematiek. De therapie draagt bij aan een meer harmonieuze ontwikkeling en heeft een positieve werking op het zelfbeeld van de kinderen. De andere dagen ben ik er voor mijn zoontje, Daniël. Hij is geboren in december...

Lees meer

Interview gastvrouw

Geplaatst door op 29-11-2006 in Interview | 0 comments

Interview gastvrouw

‘De mensen die ik heb gesproken, bleken veel behoefte te hebben aan contact met lotgenoten.’ Aan het woord is Olga Kieboom, een van de gastvrouwen in het Inloophuis. Zij vertelt verder: ‘Deze gasten waren duidelijk op zoek naar iemand die begrijpt wat ze bedoelen.’ De afgelopen maanden was Olga gastvrouw in de tijdelijke locatie van het Inloophuis (in het wijkcentrum). ‘Mensen komen vaak schuchter binnen. Ik stel de gasten op hun gemak en biedt een luisterend oor. En als we dan een tijdje zitten te praten, dan komen de verhalen los. Ik vind dat vaak heel knap, hoe mensen over hun ziekte kunnen vertellen.’  Olga raakte betrokken bij het Inloophuis via een vriendin die als vrijwilliger bij het Verwenproject werkte. Olga: ‘Ik ben twee jaar geleden gestopt met werken en ik heb nu tijd over. Dit vind ik een heel zinvolle tijdsbesteding.’ Zestien jaar geleden kreeg Olga zelf te maken met kanker; bij haar werd toen een borstbesparende operatie uitgevoerd. De vader van Olga is overleden aan prostaatkanker. Enthousiast blijft Olga doorvertellen over het Inloophuis. ‘Dit werk geeft me veel voldoening. Maar ik had niet gedacht dat het zo heftig kon...

Lees meer